Neapol i okolice | Podróże

Jak i czym poruszać się po Neapolu i okolicach? || Komunikacja miejska i podmiejska, trasy i bilety

21 września 2017

Mówię Neapol, myślę chaos – korki, masa skuterów, klaksony i rzadkie przestrzeganie przepisów drogowych, jednak da się w tym znaleźć jakąś logikę, a korzystając z komunikacji miejskiej naprawdę uda nam się w jednym kawałku dotrzeć z punktu A do B  i to w jednym kawałku, duża w tym zasługa obwodnicy Tangenziale.

Neapol jest miastem nie tylko stosunkowo dobrze skomunikowanym, ale również, biorąc pod uwagę inne duże miasta Italii, naprawdę tanim. Jeśli planujecie wycieczkę do Neapolu lub pobliskich miejscowości i zastanawiacie się:

– Czym, jak i za ile poruszać się po stolicy Kampanii?
– Czym, jak i za ile dojechać do takich miejsc jak Pozzuoli, Pompeje, Herkulanum, Wezuwiusz, Sorrento czy Wybrzeże Amalfitańskie?

To trafiliście idealnie, bo poniżej znajdziecie dużo wskazówek, które ułatwią wam poruszanie się po Neapolu i jego okolicach.

Ceny biletów na komunikację miejską (stan z 28.01.2018)

– transfer z lotniska (Alibus) do Piazza Garibaldi (Stazione Napoli Centrale) – 5 euro

* CZYTELNICZKA PODPOWIADA: gdy podróżuje się w grupie 4 osób lepiej wybrać taxi, koszt 20 € z Garibaldi, z lotniska różne ceny, nawet 70 €, ale są kierowcy, którzy pojadą za 20 € tylko trzeba się targować

– bilet jednorazowy strefa miejska – 1,10 euro
– bilet jednorazowy strefa podmiejska – 1,20 euro
– bilet 90 minutowy (przesiadkowy) – 1,60 euro (obowiązuje w strefie miejskiej i podmiejskiej)
– bilet dzienny (ważny do 24.00) – 3,50 euro (na jeden wybrany środek transportu)
– bilet dzienny – 4,50 euro  (bilet pozwala łączyć wszystkie dostępne środki transportu publicznego)
– bilet tygodniowy – 12 euro (jeden środek transportu)
– bilet tygodniowy – 15,80 euro (bilet pozwala łączyć wszystkie dostępne środki transportu publicznego)

Gdzie kupić bilety?

Bilety na komunikację miejską kupuje się w Tabaccheria, kioskach, biletomatach lub na stacji kolejowej. Raczej nie ma zwyczaju kupowania biletów u kierowców a automatów biletowych w autobusach nie ma. Kierowca na liniach poza Neapolem, nawet jeśli będzie miał bilet, często nie będzie miał wydać reszty.

Aby ułatwić ogarnięcie plątaniny sieci komunikacyjnych zamieszczam mapkę, a każdy kolejną linie będę opisywać zgodnie z jej kolorem.

Znalezione obrazy dla zapytania metro neapolMapa komunikacji miejskiej i podmiejskiej w Neapolu


KOMUNIKACJA MIEJSKA W NEAPOLU

Cała sieć komunikacji miejskiej i przedmieścia, czyli autobusy miejskie, kolejki, metro oraz tramwaje obsługiwane są przez Azienda Napoletana Mobilità S.p.a. (ANM).

  • METRO (linia 1, linia 2 i linia 6)

Metro w Neapolu jest chaotycznie rozplanowane, brakuje mu węzłów przesiadkowych, a linie metra są krótkie, to wszystko rekompensuje fakt, że większość stacji przypomina małe galerie sztuki – każda nowopowstająca stacja jest prezentuje projekty i ciekawe rozwiązania artystów z całego świata – projekt “Stacje Sztuki” (lub inaczej “Plan Stu Stacji”). Stereotyp brudnego metra, nie ma nic wspólnego ze stacjami w stolicy Kampanii, wręcz przeciwnie zobaczenie kilku jego stacji to prawdziwa atrakcja turystyczna. Na takie wyróżnienie zasługują takie stacje jak:

  • Toledo – najsłynniejsza stacja, głęboka na 50 metrów (schodzi poniżej poziomu wody), została zaprojektowana przez Oscara Tusquets’a Blanca, który wykorzystał motywy wody i światła, kojarzona głównie z tunelem, który zmienia światła i ma przeszklony sufit. Na dodatek stacja została ozdobiona 16 malowidłami postaci z historii i mitologii.
  • Dante – tutaj znajdziemy 13 paneli artysty Jannisa Kounellisa.
  • Garibaldi – przeszklona stacja, której znakiem charakterystycznym są wielkie ślimaki. Jest to najważniejszy węzłem przesiadkowym Neapolu, łączy się tu linia nr 1 metra, linia nr 2, stąd dojdziemy na dworzec kolejowy, autobusowy oraz do kolejki Circumvesuviana.
  • Materdei – to kolorowe wydruki na szklanych ścianach.
  • Municipio – do stworzenia stacji wykorzystano kawałek podstawy Nowego Zamku (Castel Nuovo). W przyszłości stanie się węzłem przesiadkowym, łączącym linie 1 i 6 metra.
  • Universita’ – jest jedną z najbardziej kolorowych, a olbrzymie rzeźby atomów od razu przypominają nam, że jesteśmy niedaleko miejsca związanego z nauką.
  • Vanvitelli – charakterystyczne dla stacji są prehistoryczne zwierzęta i dinozaury.

 

Kolorowe stacje metra w Neapolu

Metro w Neapolu zostało oddane do użytku w 1993 roku, jednocześnie od tego czasu pozostaje w ciągłej budowie, jednak sukcesywnie otwierane są kolejne stacje. Docelowy projekt kolejki podziemnej zakłada stworzenie okręgu, który połączy strategiczne miejsca Neapolu. Na rok 2018 prognozuje się otwarcie stacji metra, która umożliwi dotarcie z centrum miasta na lotnisko Capodichino.

Linia nr 1 (kolor żółty): jest podstawą komunikacyjną miasta łączy ze sobą  główną stacje kolejową i przystanek Alitalia, obsługujący transport z lotniska (stacja Garibaldi)  z centrum miasta – stacjami Università , Toledo czy Dante. Łącznie na linie składa się 18 stacji, a czas przejazdu wynosi 33 minuty.

Piscinola – Garibaldi
– dni powszednie: od 6.00 do 22.22 (w ciągu dnia średnio co 8 minut)
– dni świąteczne: od 6.00 do 22.22 (w ciągu dnia średnio co 10 minut)
– weekend (sobota i niedziela): od 6.00 do 00.48

Garibaldi – Piscinola
– dni powszednie: od 6.20 do 23.02 (w ciągu dnia średnio co 8 minut)
– dni świąteczne: od 6.20 do 23.03 (w ciągu dnia średnio co 10 minut)
– weekend (sobota i niedziela): od 6.20 do 1.32

Linia nr 2 (kolor granatowy): Ni to metro ni to pociąg, część trasy pokonuje w tunelach a część na powierzchni ziemi, wykorzystując trakcje kolejowe ferrovia czyli kolei. Łączy Pozzuoli (Pola Flegrejskie, port) i Gianturco z San Giovanni/Barra. Na linię numer 2 składa się 12 stacji, łączny czas przejazdu wynosi 45 minut, koszt przejazdu całej linii to 2 euro.

Pozzuoli – San Giovanni/Barra
– dni powszednie: 5.43- 23.18 (co 10 minut)
– dni świąteczne i weekendy: godziny pozostają bez zmian, niewielkie zmiany dotyczą częstotliwości kursów

San Giovanni/Barra – Pozzuoli
– dni powszednie: 6.20 – 22.35 (co 7 minut)
– dni świąteczne i weekendy: godziny pozostają bez zmian, niewielkie zmiany dotyczą częstotliwości kursów

Linia nr 6 (kolor błękitny): powstała zaledwie 10 lat temu w zachodniej części miasta, obecnie jest krótka, jednak docelowo ma dotrzeć do centrum miasta, gdzie połączy się z linią nr 1 (Piazza Municipio) oraz z mniej znanymi, a pięknymi zakątkami Neapolu: punktami widokowymi położonymi na wzgórzach Posillipo i Mergellina, promenadami nadmorskimi w Chiaia, Mergellina i Posillipo czy rozciągającym się na wysokim wybrzeżu, punkcie widokowym Parco Virgiliano.

  • FUNICOLARE, czyli kolejki linowo-szynowe (kolor pomarańczowy)

Chiaia, Centrale, Mergellina, Montesanto
Neapol rozsiadł się na wzgórzach otaczających Zatokę Neapolitańską. Piętrowość miasta jest malownicza, ale i ciężka do skomunikowania. Dlatego kluczową rolę w dowożeniu mieszkańców do stromych dzielnic, tych wspinających się na wzgórza, odgrywają właśnie funicolare. Obowiązują na nie te same bilety co na metro czy autobusy, nie są długie, jednak znacznie ułatwiają zwiedzanie Neapolu, dzięki nim zaoszczędzimy czas oraz siły, które łatwo stracić podczas wspinaczki na punkty widokowe, na przykład ten przy Forcie Elma.

  • AUTOBUS I TRAMWAJE

Nie powinno być zaskoczeniem, że autobusy miejskie, jak w każdym większym mieście Italii, tak samo w Neapolu są niepunktualne, na przystankach brak minutowych rozkładów jazdy, znajdują się na nich jedynie wypisane stacje oraz godziny od i do której dany autobus kursuje. Nie jest to najlepsze rozwiązanie przemieszczania się po mieście, głównie ze względu na korki. Ciężko napisać również coś więcej o tramwajach, a raczej o ich szczątkowych pozostałościach w Neapolu.

Na pochwałę zasługuję za to linia ALIBUS kursująca na trasie:
lotnisko – Dworzec Centralny (metro Garibaldi, Circumvesuviana, pociągi, autobusy) – port
port – Dworzec Centralny – lotnisko

  • KOLEJKI POZAMIEJSKIE, czyli proste zwiedzanie regionu Kampania

Dzięki trzem kolejkom pozamiejskim, nawet nie posiadając własnego samochodu, możemy dostać się w wiele kluczowych miejsc w regionie. Dwie z nich, Cumana i Circumflegrea, prowadzą różnymi drogami na zachód miasta do Torregaveta, a Circumvesuviana, z licznymi odnogami, pokrywa tereny na południowy wschód Neapolu

Circumflegrea (kolor fioletowy)
– Główne stacje (łącznie 15): Neapol (Montesanto) – Soccavo – Pianura – Quarto – Licola – Torregaveta
– czas odjazdu: średnio co 20 minut
– 27 kilometrów
– posiada węzeł komunikacyjny z: Funicolare di Montesanto oraz linią nr 2

Ceny:
– od Montesanto do Pisani – 1,50 euro
– od Montesanto do Quarto i Licola – 2,50 euro
– od Montesanto do Torregaveta – 2,60 euro

Cumana (kolor zielony)
– Główne stacje (łącznie 16): Neapol (Montesanto) – Fuorigrotta – Pozzuoli – Torregaveta
– czas odjazdu: średnio co 20 minut
– całkowity czas przejazdu: 40 minut

Ceny:
– od Montesanto do Dazio – 1,50 euro
– od Montesanto do Lucrino – 2 euro
– od Montesanto do Torregaveta – 2,60 euro

Obie linie startują z centrum Neapolu (Montesanto) i przebiegają przez tereny Pól Flegreiskich (Campi Flegrei) – rozległej, 13-kilometrowej kaldery, czyli zapadniętego krateru, który żyje podnosząc się i opadając, pod ziemią buzując rozżarzoną magmą. Próbkę mocy zobaczyć można na jednym z kraterów – Solfatara. Dojeżdża się tutaj linią biegnącą bliżej linii wybrzeża Cumana, wysiadając na stacji Pozzuoli.

Również tą linią dojedziecie w okolice miejsca, które jest najbardziej sugestywnym świadkiem historii pływającego na magmie miejsca. To Baia – podwodny park archeologiczny. Nurkując lub z okien statku można podróżować po zatopionym mieście i porcie. W czasach rzymskich był to jeden ze świetniejszych kurortów ulubionych przez możnych i uczonych. Bywali tu Seneka, Tacyt, Cyceron, Pompejusz Wielki, a później cesarzowie August, Tyberiusz, Klaudiusz, Caligula, Hadrian.

Kolejką dojedziecie aż do leżącego nad morzem Torregaveta, niedaleko skąd jest jedno z ładniejszych miejsc do plażowania koło Neapolu – Bacoli. Przymorskie knajpki i urocza plaża przyciąga wielu. A pobliskie jezioro wieczorami ożywa gwarem mieszkańców i turystów. Niedaleko stąd jest również Monte Procida skąd rozciąga się najpiękniejszy widok na Ischię i Procidę.

Circumvesuviana (kolor kremowy)

  • Napoli (Porta Nolana, Napoli Garibaldi) – San Giorgio i Cremano (2 euro) -Ercolano i Torre del Greco (2,50 euro) – Torre Annunziata, Pompei, Castellamare (3,20 euro) – Vico Equense (3,90 euro) – Sorrento (3,90 euro), co 30 minut
  • Napoli – Casoria (2 euro) – Casalnuovo, Pomigliano d’Arco i Acerra (2,50 euro) – Marigliano i Nola (3,20 euro) – Roccarainolai Baiano (3,90 euro), co 30 minut
  • Napoli – Ottaviano (3,20 euro) – Sarno (3,90 euro), co 30 minut
  • Napoli -Torre del Creco (2,50 euro) – Torre Annunziata i Poggiomarino (3,20 euro), co 30 minut
  • Napoli – San Giorgio (2 euro), co 30 minut

Na kolejkę składa się aż pięć odnóg krążących wokół Wezuwiusza. Natomiast najbardziej popularną jest ta prowadząca do Sorrento a wiodąca wzdłuż wybrzeża Zatoki Neapolitańskiej. Nią dojeżdża się i do Pompejów i do malowniczych, mocno turystycznych miejscowości na wybrzeżu Półwyspu Sorrentyńskiego, a wreszcie i do samego Sorrento, o którym więcej pisałam tutaj (klik!). Wielu nie kończy swojej drogi w Sorrento a przesiada się na autobus prowadzący do Positano i Amalfi by podziwiać jedno z piękniejszych włoskich wybrzeży – Costiera Amalfitana. Najlepszym sposobem na dotarcie z Sorrento na Wybrzeże Amalfitańskie jest podróż autokarem SITA, koszt takiej wyprawy w jedną stronę to 2 euro, jeśli bilet kupimy w kiosku lub 8 euro jeśli bilet kupimy bezpośrednio przed wejściem do autokaru. Autokary odjeżdżają spod dworca w Sorrento.

Circumvesuviana dojeżdża również do pogrzebanego w 79r. ne Herculanum (choć tu mamy więcej linii do wyboru). A niedaleko stacji w Heculanum startują autobusy wywożące turystów na parking na Wezuwiuszu. Kolej ta istnieje od ponad stu lat i, pomimo problemów finansowych, nadal cieszy się sporym zainteresowaniem.

Planujcie podróż i ruszajcie na podbój Neapolu i Kampanii! Znajomość komunikacji miejskiej jest oczywiście niezbędna, jednak są w Neapolu takie miejsca, do których dojdziemy tylko piechotą, i całe szczęście, bo w ten sposób możemy powoli chłonąć klimat tego niesamowitego miasta.

Only registered users can comment.

  1. świetny wpis, dużo ułatwia 🙂 mam jednak pytanie, czy z kartą Napoli 3 giorni )w tej tanszej opcji dla młodych osob) dojazd do Pompei jest darmowy, czy już tego nie obejmuje? byłabym wdzięczna za odpowiedz!

    1. Dziękuję! 🙂 Jeśli chodzi o Napoli 3 giorni, przetrząsnęłam stronę przewoźnika i wychodzi na to, że obowiązuje ona na wszystkie środki transportu – metro, autobusy, tramwaje oraz kolej, z tym, że niestety tylko w obrębie miasta. Pozdrawiam 🙂

  2. Dzisiaj (28.01.18) za bilet na trasie Garibaldi – Sorrento zapłaciłam 3,90 €.
    Co do cen komunikacji miejskiej to są troszkę inne:
    – transfer z lotniska (Alibus) do Garibaldi – 5 € (gdy podróżuje się w grupie 4 osób lepiej wybrać taxi, koszt 20 € z Garibaldi, z lotniska różne ceny, nawet 70 € ale są kierowcy, którzy pojadą za 20 € tylko trzeba targować się).
    – bilet jednorazowy strefa miejska – 1,10 €
    – bilet 90 minutowy (przesiadkowy) – 1,60 €
    – bilet dzienny – nadal 4,50 €

    1. Dziękuję bardzo za podanie aktualnego cennika. Jak to we Włoszech, wszystko zmienia się tak szybko 🙂 Pozdrawiam!

  3. Dzień dobry,
    a czy bilet tygodniowy obejmuje też przejazd z lotniska na dworzec i Circumvesuviana? Jak się nazywa ten bilet (o co pytać w kiosku)?

  4. bilet tygodniowy – 15,80 euro (bilet pozwala łączyć wszystkie dostępne środki transportu publicznego)

    Czy ten bilet obejmuje też kolejki podmiejskie?

    1. Jeśli mówimy np. o kolejce Circumvesuviana, to niestety nie. Bilet faktycznie pozwala łączyć wszystkie dostępne środku transportu publicznego, jednak tylko na terenie Neapolu 🙂

  5. jak to jest z ta linia metra/niemetra numer 2? jesli kupie bilet dzienny za 3,5 to moge jezdzic trzema liniami 1,2 i 6?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *