Neapol i okolice | Podróże

Wybrzeże Amalfitańskie || Positano, Amalfi, Praiano, Furore i Ravello

2 kwietnia 2019

Zwiedzając Kampanię, poza wejściem na Wezuwiusz, zjedzeniem pizzy w Neapolu czy wypiciem Limoncello w Sorrento, jest jeszcze jedna rzecz, którą musicie zrobić KONIECZNIE – odwiedzić Wybrzeże Amalfitańskie (wł. Costiera Amalfitana), nie bez powodu uważane za najpiękniejsze wybrzeże Europy.

Costiera Amalfitana, to niewielki odcinek włoskiego wybrzeża, otoczonego wodami Morza Tyrreńskiego, położonego na południe od Neapolu – po południowej stronie Półwyspu Sorrentyńskiego. Do Wybrzeża możemy dostać się od strony Neapolu/Sorrento – krętą i wąską drogą biegnącą nad pięknym, ale bardzo stromym klifem. Drugą opcją jest dojazd od strony Salerno. Poza tradycyjnymi środkami transportu, czyli wynajętym samochodem lub autobusem z szalonym włoskim kierowcą, istnieje również możliwość pokonania trasy drogą morską, promem (. traghetto).

Wybrzeże Amalfitańskie zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

JAK DOJECHAĆ?

Za bazę wypadową najlepiej obrać przepiękne Sorrento lub jego okolice. Stanowisko autokarów znajduje się tuż przed wejściem na stację kolejową obsługującą kolejkę Circumvesuviana, kursującą na trasie Neapol-Sorrento (3,90 euro). Jak dojechać i co zwiedzić w słynącym z cytrynowego likieru Sorrento dowiecie się z poniższego wpisu, do którego lektury serdecznie zachęcam.

Sorrento: jak dojechać i co zobaczyć w Mieście Cytryn

Autokary SITA odjeżdżają w kierunku Wybrzeża co 30/60 minut. Przykładowo koszt przejazdu do Positano wynosi 8 euro jeśli bilet kupimy u kierowcy, 2 euro jeśli jego zakupu dokonamy w pobliskim kiosku znajdującym się tuż przy stacji kolejowej. Najlepiej za jednym zamachem zaopatrzyć się również w bilety powrotne. W okresie letnim autobusy są zazwyczaj przepełnione, miejsce siedzące jest luksusem, rzadko, ale zdarza się, że kierowca odmawia wzięcia na pokład kolejnych pasażerów. Dlatego warto jest przemyśleć powrót chociaż przedostatnim kursem, tak dla pewności. Jeśli nie drogą lądową to wodną, z Sorrento do Postiano dostaniemy się również kursującym kilka razy dziennie statkiem/promem – koszt 16 euro, czas podróży 40 minut.

Przystanki na trasie Sorrento-Amalfi
Sorrento – Priora – Bv S. Agata – Colli Fontanelle – S. Angello – Piano Sorrento  – Meta – Colli S. Pietro – Positano – Praiano – Grotta Smeraldo – Amalfi

Przystanki na trasie Salerno-Amalfi
Salerno – Vietri sul Mare – Cetara – Maiori – Minori – Atrani – Amalfi

Przystanek w Positano nosi nazwę Sponda. Droga do centrum wiedzie wzdłuż ulicy via Cristofoto Colombo, z której roztacza się przepiękny widok na zatokę. Positano jest przystankiem na trasie do Praiano oraz Amalfi (od strony Sorrento). Podróż do Amalfi trwa około 1,5 godziny (z Salerno 60 minut). Jeśli podróżujemy z Salerno w bilety na autokary linii SITA najlepiej kupić w kioskach lub w barach znajdujących się niedaleko przystanków.

Skąd będziecie wiedzieć kiedy wysiąść? Najprawdopodobniej nazwa głównych przystanków zostanie głośno wykrzyczana przez przyzwyczajonych do przewozu zagubionych turystów, włoskich kierowców.

MIASTA WYBRZEŻA AMALFITAŃSKIEGO

POSITANO

Jednym z najsłynniejszych, a zarazem najpiękniejszych miejsc na to Costa Amalfitana jest małe, choć niesamowicie drogie miasto Positano. Grzechem byłoby zwiedzanie okolicy, bez zajechania do jednego z najpiękniejszych miasteczek świata. Positano, to luksusowe kąpielisko, rywalizujące ze słynnym Capri, odwiedzanym każdego roku przez miliony turstów. Samo miasto swoją strukturą przypomina stromą piramidę opadającą tarasami ku krystalicznie czystym i niebieskim morzu. Taki obraz Positano wędruje po świecie na tysiącach grafik czy pocztówek. Każdy kojarzy, lecz nie każdy wie jak się nazywa, a już tym bardziej gdzie się znajduje. Nic dziwnego, te przecudne miasto, położone na stokach jasnych skał porośniętych zielonymi krzewami i różowymi kwiatami, zachwyca każdego przyjezdnego. Warto zaplanować chociaż jeden dzień na relaks na żwirowej plaży (Spiaggia del Fornillo, Spiaggia Grande) w Positano, przy okazji zwiedzając jego przepiękną strukturę i tarasy, jedząc niesamowicie drogie jedzenie w knajpce z najpiękniejszym widokiem, zwiedzając XVIII-wieczny Pałac Gioacchino Murata, króla Neapolu (obecnie hotel) czy znany z przepięknej kopuły, XVII-wieczny kościół Santa Maria Assunta (patronką miasta jest Czarna Madonna, której ikonę znajdziecie w świątyni). Dla wszystkich lubiących dobrą zabawę, dobra informacja – w Positano znajdziecie legendarną, wybudowaną na klifie dyskotekę Music on the rocks – pamiętajcie zabawa zaczyna się dopiero o północy.

“Positano wgryza się głęboko. To miejsce jak ze snu, które wydaje się nie być prawdziwe kiedy tam jested, a staje się tak prawdziwe, kiedy wyjeżdżasz” John Steinbeck

Miasto znane jest z wyobów ceramicznych, złaszcza płytek. Na kązdym kroku możecie natknąć się na mozaikowe, kolorowe obrazy z niewielkich cegiegłek czy inne ceramiczne dekoracje. Tuż obok Positano przebiega słynna Ścieżka Bogów (Sentiero dei Dei), wiodąca od osady Nocelle, prowadząca przez schody o 1500 stopniach.

Positano

Z ciekawostek Positano posłużyło za przepiękne tło filmowe dla takich filmów jak “Utalentowany Pan Ripley”, “Pod słońcem Toskanii” oraz szeregu włoskich produkcji.

PRAIANO

Często pomijane przez zwiedzających Praiano położone jest na trasie pomiędzy Amalfi a Positano. Co ciekawe w okresie średniowiecza tereny Praiano zabudowane były willami najmajętniejszych osób zamieszkujących Republikę Amalfi. W czasach współczesnych piękne miasto zostało zepchnięte z piedestału przez słynne kurorty. Jednak jeśli znajdziecie czas, zatrzymajcie się tu choć na chwilę, chociażby po to żeby zobaczyć kościół Św. Łukasza Ewangelisty (XII wiek), podziwiać widoki i architekturę.

FURORE

Między Praiano a Conca dei Marini natraficie na Furore, niewielkie, bo liczące zaledwie ośmiuset mieszkańców, miasteczko. Ta niewielka mieścina w sezonie przyciąga tłumy turystów, a wszystko przez niezwykłą plaże – Fiordo di Furore. Plaża znajduje się w zatoce, która swoją budową do złudzenia przypomina norweski fiord, w rzeczywistości jest to wybrzeże riasowe. Plaża jest niewielka, a otaczające ją skaliste zbocza dodają nie tylko uroku, ale także stwarzają naturalny klimat dziewiczości i niezwykłej intymności. Żeby było jeszcze piękniej skaliste zbocza połączone są mostem, który przebiega nad lazurową wodą zatoczki, całość tworzy niezwykły, pocztówkowy widok.

Nazwa Furore wiąże się z siłą fal, które podczas sztormów z niezwykłą mocą uderzały o skały zatoki. Przed wiekami ustronność miejsca, gwarantowała idealne schronienie dla pirackich statków. Nikogo nie dziwi fakt, że niezwykłość i tajemniczość tego miejsca wyzwalała wodze fantazji, wiążąc z plażą wiele niesamowitych legend.

AMALFI

Amalfi to największe miasto Wybrzeża, które na dodatek szczyci się długim rodowodem. Niegdyś potęga handlowa i gospodarcza, dziś popularny kurort. Już w XI wieku powstała tu niezależna republika, a sto później miasto zamieniło się w morską potęgę znaną wśród kupców na terenie całego basenu Morza Śródziemnego. Świadczy o tym chociażby fakt, że to właśnie w Amalfi powstał kodeks praw morskich “Tabula Amalphitana”, który obowiązywał aż do 1570 roku na terenie całego Morza. Przetrwał on republikę, która upadła w 1343 roku w wyniku najazdów Normanów oraz kilka niszycielskich trzęsień ziemi.

Positano, Amalfi, Ravello, Fiordo di Furore

Świadectwem dawnych czasów są Katedra św. Andrzeja (XI wiek) – w krypcie spoczywają szczątki św. Andrzeja Apostoła oraz klasztor Chiostro Del Paradiso z bielonymi łukami i palmami rosnącymi na dziedzińcu, delikatnie nawiązującymi do sztuki i architektury islamu. Ciekawym miejscem godnym uwagi może być również Muzeum Papiernictwa.

Serce miasta, a raczej miasteczka, znajduje się na Piazza del Duomo, którego centralny punkt zajmuje fontanna. Amalfi to również stare, pastelowe kamienice wciśnięte pomiędzy morze i otaczające półwysep wzgórza, wąskie uliczki pełne butików oraz sklepów z pamiątkami.

Jednak znakiem charakterystycznym Amalfi są słynne łuki, które sprawiają wrażenie jakby na swoich kolumnach podtrzymywały całe miasto. Ich piękno możemy podziwiać z obleganej przez odwiedzających kamienistej plaży. Podobnie jak w przypadku Positano, w Amalfi znajdziemy wiele gustownych restauracji, knajpek oraz pubów.

Z nazwą miasta wiąże się mitologiczna legenda, której bohaterem jest sam Herkules i wybranka jego serca, nimfa o imieniu Amalfi. Po jej śmierci Heros postanowił odnaleźć miejsce godne pochówku pięknej ukohanej. Przemierzając świat natrafił na ukryte wśród białych skał przepiękne wybrzeże. Niewyobrażalne piękno tego miejsca oczarowało Herkulesa. Ziemia przyjęła imię po zmarłej ukochanej, tutaj również złożone zostało jej ciało.

RAVELLO

Nieco w głąb lądu, na skalnym tarasie, zdaniem Andre’ Gide’a bliżej nieba niż morza znajduje się Ravello, miejsce, które posłużyło za plener filmu “Podbój diabła” oraz scenerię części “Parasifala” samego Ryszarda Wagnera. Źródła donoszą, że w Ravello swoje złamane serce leczyła Greta Garbo, a Jacqueline Kennedy odpoczywała tu od natrętnych dziennikarzy. W Ravello góry, na których rankiem można podziwiać poranne mgły, wpadają wprost do morza. Chociaż cała Zatoka Neapolitańska (post o przepięknych wyspach Zatoki znajdziecie poniżej) oraz Wybrzeże Amalfitańskie obfitują w przepiękne widoki, to większość zgodnie uważa, że ciężko o piękniejszą panoramę od tej, roztaczającej się z rajskich ogrodów Villa Cimbrone i Villa Rufolo. Odwiedzając Ravello wstąpcie do XI-wiecznej Katedry, gdzie w kaplicy San Pantaleone przechowywana jest w relikwiarzu, wzburzająca się każdego lata, krew świętego. Co roku właśnie z tego powodu do Ravello ściągają tłumy wiernych, pragnących zobaczyć cud na własne oczy.

Capri, Ischia, Procida || Najpiękniejsze wyspy Zatoki Neapolitańskiej

Ravello, jak i całe Wybrzeże, słynie z przepięknych wyrobów ceramicznych, będących wspaniałą pamiątką czy pomysłem na prezent. Jednym z chętniej odwiedzanych sklepów w Ravello z tego typu produktami znajdziecie przy Via Dei Rufo 16, a mowa oczywiście o Ceramiche d’Arte Carmela.

Poza słynnym Amalfi czy przepięknym Positano, warto zwrócić uwagę na mniej znane miejscowości, na przykład zachwycić się urokami stroniących od turystów Maiori, przez który biegnie szlak Sentiero dei Limoni czy Minori, gdzie ruiny luksusowej rzymskiej willi (datowane na I wiek naszej ery), świadczą o tym, że już w starożytności przepiękne wybrzeże było lubianym przez patrycjat letniskiem.

Okresem najchętniej wybieranym do zwiedzania Wybrzeża jest oczywiście późna wiosna, lato oraz wczesna jesień, sezon trwa od czerwca do października. W okresie chłodniejszym Wybrzeże będzie idealnym miejscem do aktywnej turystyki i trekkingu, mowa tu oczywiście o Sentiero degli Dei czy Valle delle Ferriere. Okres Bożego Narodzenia daje natomiast możliwość podziwiania świątecznego oświetlenia oraz szopek, z których słynie region Kampania. Z powyższych jasno wynika, że nie ma złego czasu na zwiedzanie Wybrzeża Amalfitańskiego.

Dzięki za odwiedziny i lekturę! Jeśli spodobał Ci się tekst, to będzie mi miło jeśli pozostawisz po sobie ślad w komentarzu lub podzielisz się nim ze znajomymi. Każda wskazówka na wagę złota! Bądźmy w kontakcie, polub Love Eat Travel na Facebooku, wpadnij również na Instagram. Do następnego!

Only registered users can comment.

  1. Nigdy nie słyszałem o wspominanych przez Ciebie miejscach, ale … jak już dotarłem do końca artykułu i zobaczyłem “treking” (to takie słowo magnes na mnie ) to jak najbardziej mogę dopisać do miejsc do odwiedzenia.
    Straszna różnica w cenie pomiędzy kierowcą a kioskiem, ciekawe dlaczego

  2. Uwielbiam do Ciebie wracać! Piękne opisy i TE ZDJĘCIA. Magiczne. Natomiast wracając do artykułu, ja najchętniej pojechałabym tam albo wiosną (maj) albo we wrześniu. Myślę, że tłumy byłyby mniejsze niż latem.

    Do usłyszenia!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *